Γράφει ο Δημήτριος Τσότρας, μέλος της Ε.Ο.Ν. Πειραιώς
Είναι πασιφανές ότι το καπιταλιστικό οικονομικό μοντέλο που εφαρμόσθηκε τις τελευταίες δεκαετίες στην Πατρίδα μας απέτυχε ολοκληρωτικά.
Οι κυβερνήσεις του συγχρόνου πολιτικού κατεστημένου (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, κ.τ.λ.) της χώρας επέβαλαν ένα κάκιστο υβρίδιο σοσιαλισμού και καπιταλισμού που συγκέντρωνε κυρίως τα αρνητικά από τα συγκεκριμένα οικονομικά συστήματα.
Από τη μία, σοσιαλιστικές πρακτικές όσον αφορά την δημιουργία ενός τεραστίου γραφειοκρατικού Δημοσίου, υψηλής φορολόγησης φυσικών προσώπων και εντίμων επιχειρηματιών, επιδοτήσεων διαφόρων “μειονοτήτων”, κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος σε μίζες, ανώφελα έργα και υπερτιμολόγηση υπηρεσιών.
Από την άλλη, ορισμένα ιδιωτικά συμφέροντα ευνοήθηκαν από τις κρατικές παρεμβάσεις. Εργολάβοι, εταιρείες, εγχώριοι μεγαλοκαπιταλιστές και διεθνή funds κερδοσκόπησαν εις βάρους του μέσου Έλληνα πολίτη. Το χρήμα του ελληνικού λαού διανεμήθηκε για το σώσιμο των τραπεζών μέσω των ανακεφαλαιοποιήσεων, τα υπερκέρδη εργολάβων και κατασκευαστικών εταιρειών, τον πλουτισμό των καναλαρχών μέσω τεραστίων κρατικών διαφημίσεων, την χορήγηση δανείων σε “φίλους” και “γνωστούς” του εκάστοτε κυβερνητικού κατεστημένου. Ένας επιλεκτικός άκρατος καπιταλισμός με αδήλωτη μαύρη εργασία και φοροδιαφυγή.
Οι Κεφαλαιοκράτες σε αγαστή συνεργασία με το Κράτος. Μια σχέση αλληλοεξάρτησης και αλληλοεκβιασμών που πολλές φορές θυμίζει μαφία, οδήγησε κοντά στην χρεωκοπία της χώρας, τους υπερβολικούς δανεισμούς, τα μνημόνια, τις πολιτικές λιτότητας, την καταστροφή του ελληνικού πρωτογενούς τομέα και της ελληνικής βιοτεχνίας και βιομηχανίας.
Η σημερινή κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, παρ’ ότι δείχνει μια δημοσιονομική εξισορρόπηση των οικονομικών του Δημοσίου, στην πράξη αναπαράγει το ίδιο αποτυχημένο οικονομικό πρόγραμμα των προηγούμενων κυβερνήσεων.
Η δήθεν “Ανάπτυξη” δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αύξηση του ΑΕΠ και η επίτευξη υπερβολικά μεγάλων πρωτογενών πλεονασμάτων, μέσω του πληθωρισμού, της υπερφορολόγησης του ελληνικού λαού, τη συσσώρευση φορολογικών εσόδων μέσω της αυταρχικά επιβαλλόμενης χρήσης “πλαστικού χρήματος”. Μια “ανάπτυξη”, δηλαδή, που βασίζεται στον καταναλωτισμό και τον τουρισμό. Την ίδια ώρα η κτηνοτροφία καταστρέφεται ολοκληρωτικώς μετά την εξόντωση εκατοντάδων χιλιάδων ζώων κοπαδιών και η γεωργία βρίσκεται υπό αφανισμό μιας και οι Έλληνες αγρότες δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα τεράστια απαραίτητα έξοδά τους.
Η Ελλάς χρειάζεται μία Νέα Εθνικολαϊκή Οικονομική Πρόταση. Μακριά από ιδεοληπτικές αγκυλώσεις και με επίκεντρο την εθνική οικονομία και την ευημερία του ελληνικού λαού.
Μία πρόταση που θα κινείται εντός δημοσιονομικών ορίων και δεν θα προπαγανδίζει ανέφικτες υποσχέσεις, όπως κάνουν τα κόμματα της Αριστεράς. Τα “λεφτόδεντρα” οδήγησαν την χώρα στη χρεωκοπία και τον ελληνικό λαό στα όρια της πτώχευσης. Μία πρόταση για Εθνική Οικονομία, η οποία θα έχει ως βασικό στόχο η Ελλάς να απεμπλακεί από την ανάγκη για συνεχείς δανεισμούς από τους διεθνείς τοκογλύφους των αγορών.
Το συγκεκριμένο κυβερνητικό οικονομικό πρόγραμμα θα συνδυάζει τον κρατικό παρεμβατισμό όσον αφορά την χάραξη μιας κεντρικής οικονομικής πολιτικής που θα διαμορφώνει ενισχύσεις και κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα, τη ναυπηγική, τη μικρομεσαία βιοτεχνία και επιχειρηματικότητα, τη βιομηχανία και την ελευθερία ιδιωτικών πρωτοβουλιών με μειώσεις της φορολογίας σε συγκεκριμένους τομείς και την προώθηση των εξαγωγών.
Βεβαίως, για να εφαρμοσθεί ένα νέο εθνικό ριζοσπαστικό οικονομικό μοντέλο, θα πρέπει να βρει σύμφωνο τον ελληνικό λαό. Να αλλάξουμε νοοτροπία ως προς το πελατειακό κράτος, τον υπερκαταναλωτισμό και την ανάληψη ρίσκων.
Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτής της νέας εθνοκεντρικής-εθνικιστικής οικονομικής πολιτικής είναι:
- Η απαγκίστρωση από τους δανεισμούς και τα ομόλογα των αγορών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για να επιτευχθεί αυτό θα χρειαστεί η Ελλάς μεσοπρόθεσμα σε βάθος δεκαετίας να έχει την επάρκεια σε βασικά είδη αγαθών, όπως τρόφιμα, φάρμακα και καύσιμα.
- Συνδυασμός κρατικού παρεμβατισμού και ελεύθερης αγοράς προς όφελος των Ελλήνων εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων, αλλά και των Ελλήνων επιχειρηματιών που επενδύουν και φορολογούνται στην Ελλάδα και απασχολούν Έλληνες εργαζομένους.
- Μείωση φορολογίας έπειτα από σοβαρή επιστημονική μελέτη στα πλαίσια του δημοσιονομικού χώρου, συγκεκριμένων τομέων της οικονομίας, ώστε να αναπτυχθεί ο ελληνικός πρωτογενής τομέας και η η ελληνική βιοτεχνία και βιομηχανία, καθώς και των Ελλήνων επιχειρηματιών που αναπτύσσουν την δραστηριότητά τους εντός της Ελλάδος.
- Για την επίλυση των προβλημάτων του ασφαλιστικού μας συστήματος, η λύση δεν είναι η αύξηση των ορίων ηλικίας (ο Έλληνας δουλεύει μέχρι θανάτου) ούτε το “μπόλιασμα” με εκατομμύρια Μουσουλμάνων από την Αφρική και την Ασία. Άμεσα θα πρέπει να μπουν σε εφαρμογή πρωτοβουλίες στήριξης των γεννήσεων, απαγόρευσης των εκτρώσεων, στήριξης των νέων Μανάδων και των ελληνικών οικογενειών. Το Δημογραφικό είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το Έθνος μας που θα παρασύρει προς την καταστροφή και την οικονομία.
- Επέκταση των ερευνών και συντόμευση των εξορύξεων υδρογονανθράκων σε Ιόνιο, Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάς μπορεί να μετατραπεί εκτός από ενεργειακός κόμβος μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου και Κράτος εξορύξεων, παραγωγής και τροφοδότησης ενέργειας και καυσίμων.
- Χάραξη μίας ριζοσπαστικής κεντρικής κυβερνητικής πολιτικής με εθνικοποίηση βασικών πυλώνων της ελληνικής οικονομίας, όπως της ΔΕΗ, σημαντικών γαιών της επικράτειας προς γεωργική και κτηνοτροφική εκμετάλλευση, πιθανόν και κάποιων λιμανιών, αεροδρομίων και τμημάτων εθνικών οδών της χώρας.
- Συνένωση αγροτικών συνεταιρισμών και καθορισμός ενιαίας εθνικής αγροτικής πολιτικής.
- Μετατροπή της ελληνικής οικονομίας από καταναλωτικής και παροχής υπηρεσιών σε μία οικονομία παραγωγής. Η ακρίβεια θα αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά μόνο με ουσιαστική ανάπτυξη της παραγωγής και όχι με αύξηση του καταναλωτισμού μέσω του τουρισμού και μιας επίπλαστης μικρής αύξησης των μισθών. Πολύ απλά, η ανάπτυξη της παραγωγής θα οδηγήσει σε αύξηση της προσφοράς και άρα σε μείωση του πληθωρισμού.
- Κατάργηση της υποχρεωτικής χρήσης “πλαστικού χρήματος” για το ξόδεμα του 30% των εισοδημάτων μας. Έτσι θα ενισχυθεί η χρήση μετρητών, η αποταμίευση με θετικά αποτελέσματα και για τον υπερβολικό πληθωρισμό.
- Υιοθέτηση μιας νέας εθνικιστικής οικονομικής νοοτροπίας από όλους τους Έλληνες. Η αλληλεγγύη είναι το βασικό στοιχείο επιβίωσης και προκοπής ενός λαού. Να μην αγοράζουμε προϊόντα από τις ξένες διαδικτυακές πλατφόρμες, αλλά από τα τοπικά μας καταστήματα. Αγορά ελληνικών προϊόντων και όχι εισαγομένων.
- Οι μεγαλοεπιχειρηματίες να έχουν την έδρα των εταιρειών τους στην Ελλάδα και να βοηθούν με δωρεές πτωχευμένες κοινωνικές ομάδες. Οι Έλληνες εφοπλιστές να έχουν την ελληνική σημαία στα πλοία τους και να πιέσουν τις κυβερνήσεις για ανάπτυξη των ναυπηγοεπισκευαστικών ζωνών της Πατρίδας μας. Η πρόοδος του Έθνους και της οικονομίας μας δεν θα έλθει από τη σύγκρουση των τάξεων, αλλά από την κοινωνική συνοχή και την εθνική αλληλεγγύη.
Τα μέλη της Ε.Ο.Ν. προερχόμενοι από οικογένειες εργατών, αγροτών, ελευθέρων επαγγελματιών και όντας και οι ίδιοι είτε εργαζόμενοι είτε ελεύθεροι επαγγελματίες σε διαφόρους τομείς, έχουμε γνώση των προβλημάτων τόσο από πλευράς των εργαζομένων όσο και από πλευράς των εργοδοτών.
Δεν μεγαλώσαμε σε κάποια γυάλα στο Κολωνάκι ή στην Εκάλη. Ως κομμάτι του σώματος του ελληνικού λαού, αλλά και από τις σπουδές μας, έχουμε συνειδητοποιήσει ότι ούτε το ξεπερασμένο μοντέλο της Δικτατορίας του Προλεταριάτου, το οποίο εξανεμίζει κάθε είδους ανάπτυξης και εξισώνει προς τα κάτω τους εργάτες, ούτε όμως ένας ανεξέλεγκτος Καπιταλισμός των πολυεθνικών εταιρειών που μεγαλώνει τις ανισότητες, μπορούν να βοηθήσουν οικονομικά το Έθνος και τον Λαό μας.
Οι καιροί απαιτούν όχι “θεωρίες”, αλλά έξυπνες κινήσεις και προσαρμοστικότητα στο επιθετικό παγκοσμιοποιημένο τοπίο. Οι Έλληνες μόνο ενωμένοι και κάτω από μία κοινή εθνική στρατηγική θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις επιπτώσεις στην οικονομία που προέρχονται από τους πολέμους, την ενεργειακή κρίση, αλλά και τα μνημόνια που έφεραν οι ντόπιοι ξενόδουλοι εντολοδόχοι των Βρυξελλών και της Ουάσινγκτον.
